Tuesday, 15 October 2019

ഭൂമിക്ക് ബോധോദയമുണ്ടായപ്പോൾ


നിരന്തരമായ ഭ്രണമത്താൽ മതിഭ്രമം ബാധിച്ചത് കൊണ്ടാണൊ എന്തോ ഭൂമിക്ക് ബോധോദയം ഉണ്ടായെന്ന് ഒരുനാൾ സ്വയമങ്ങ് തോന്നി. അതു സാധാരണ സംഭവിക്കാറുള്ളതാണെന്ന് മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ പറയുന്നതാണ്‌. പക്ഷെ ബോധോദയം സംഭവിച്ചു എന്ന് പേഷ്യന്റ്സ് സമ്മതിച്ചു തരാറില്ലല്ലോ!. ഭൂമിക്ക് അന്നേരം എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നി. ആകെമൊത്തം ഒരു തരം മടുപ്പ്..ഒരു ചെടിപ്പ്..ഒരു ഉളുപ്പ്. പ്രത്യേകിച്ചു ഗുരുത്വാകർഷണത്തിനോട്. അതു കാരണമാണല്ലോ എല്ലാം ഇങ്ങനെ ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും പിടിച്ചു നിർത്തേണ്ടി വരുന്നത്!. അതും എത്രയോ നൂറ്റാണ്ടുകളായി!. ഇതൊക്കെയും പിടിച്ചു വെച്ച് ഈ കറക്കമായ കറക്കമൊക്കെ നടത്തിയിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് ഗുണമൊന്നുമില്ല. ആരേ കാണിക്കാനാ?. അതു കൊണ്ട് ഭൂമി ഗുരുത്വാകർഷണം പതിയെ അയച്ചു വിട്ടു!.

ഭൂമിയോടുള്ള വിധേയത്വം വിട്ടു സകല ചരാചരങ്ങളും അന്തരീക്ഷത്തിലുയർന്നു!. കടലിലെ വെള്ളവും, മത്സ്യങ്ങളും കപ്പലും ആകാശത്തേക്ക്!. കടലിൽ നിന്നും പലവലിപ്പത്തിലുള്ള മത്സ്യങ്ങൾ.. സ്രാവുകൾ, തിമിംഗലങ്ങൾ, ആമകൾ..ഞണ്ടുകൾ.. കരയിൽ നിന്നും ഉയർന്നു പൊങ്ങിയ മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികൾക്കൊപ്പം ആകാശത്തങ്ങനെ ഒഴുകി നടന്നു!. വീടുകൾ, വാഹനങ്ങൾ, തീവണ്ടികൾ, വിമാനങ്ങൾ.. മനുഷ്യർ പലഭാഷകളിൽ നിലവിളിച്ചു. ഭൂമി നിലവിളികൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അതു സാധാരണ സംഭവിക്കുന്നതല്ല. എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒരേ സമയം നിലവിളിക്കാറില്ല. ചില ഭാഗത്തുള്ളവർ, ചില നേരങ്ങളിൽ മാത്രമേ അതിനു മുൻപ് നിലവിളിച്ചിരുന്നുള്ളൂ!. പക്ഷികളുടെ കരച്ചിൽ, മൃഗങ്ങളുടെ അലർച്ചകൾ, മനുഷ്യരുടെ നിലവിളികൾ. അതു വരെ കേൾക്കാത്ത ഒരു ശബ്ദകോലാഹലം!. ഭൂമി വരെ ഞെട്ടി പോയി. അമ്മാതിരി നിലവിളി. മനുഷ്യർ അതു വരെ ഒതുക്കെട്ടി വെച്ചിരുന്ന മാലിന്യങ്ങളൊക്കെയും ഭൂമി വിട്ടു മേൾപ്പൊട്ടുയർന്നു. ഉണ്ടാക്കിവെച്ച ഭക്ഷണസാധങ്ങളും. വിശപ്പറിഞ്ഞവർ ആഹാരസാധനങ്ങൾ കൈയെത്തിപ്പിടിക്കാൻ അതിനു നേർക്ക് ഒഴുകി നീങ്ങാനൊരു ശ്രമം നടത്തി. വസ്ത്രത്തിനു വസ്ത്രം, ഭക്ഷണത്തിനു ഭക്ഷണം!. ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഉയർന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ എല്ലാവരും തുല്യരായത്!. കുറഞ്ഞപക്ഷം തുല്യരായി തോന്നിയത്!. കാലുറച്ച് നിലത്ത് നില്ക്കുന്നതാണ്‌ പല പ്രശ്നങ്ങളുടേയും കാരണം എന്നവർ പരസ്പരം പലഭാഷകളിൽ പറഞ്ഞു. അതിർത്തികൾ തിരിച്ചറിയാൻ ആകുന്നില്ല!. അതു കൊണ്ട് തന്നെ എന്തിനാണ്‌ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതെന്നും മനുഷ്യർക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല.

അങ്ങനെ ഉയർന്നുയർന്നു സകലതും മേഘം മുട്ടും എന്ന നിലയിലായപ്പോഴാണ്‌ ഭൂമിക്ക് ഒരു അപകടം മനസ്സിലായത്. ഈ പോക്ക് പോയാൽ അവസാനത്തെ മൺതരിയും പറന്നു പോയാൽ പിന്നെ ഭൂമി തന്നെ ഉണ്ടാവില്ല!. ചേർത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നതൊക്കെയും ഉപേക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ, ഒടുവിൽ സ്വയമങ്ങ് ഇല്ലാതാവും എന്ന ഒടുക്കത്തെ സത്യം ഭൂമി അന്നു മനസ്സിലാക്കി. പേടിച്ച് പണ്ടാരമടങ്ങിയ ഭൂമി, ഗുരുത്വാകർഷണം പഴതു പോലെ ആക്കി. ശരിക്കും ബോധോദയം എന്നൊരു സാധനം ഇല്ലെന്നും മനസ്സിലായി. പക്ഷെ ഈ കാര്യം ആരോടും പറയാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് ഭൂമി വീണ്ടും കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

അതിനുശേഷം സംഭവിച്ചത്..
ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഈ അപൂർവ്വപ്രതിഭാസത്തേക്കുറിച്ച് പഠനം നടത്തുന്നു. ചരിത്രകാരന്മാർ സംഭവിച്ചതൊക്കെയും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. എഴുത്തുകാർ ഒരു പാട് നുണക്കഥകളെഴുതി വിറ്റ് കാശുണ്ടാക്കുന്നു. കവികൾ തൊണ്ട പൊട്ടി പാടി മരിക്കുന്നു. യുദ്ധകൊതിയന്മാർ വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും മത്സ്യങ്ങളും ചെടികളും യാതൊരു പരാതിയുമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. ഭൂമി ‘എനിക്കെല്ലാം മതിയായേ’ എന്ന മട്ടിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..

Post a Comment

Thursday, 10 October 2019

കുറ്റവും ശിക്ഷയും


ഗുരു നിർമ്മലചിത്തനായിരുന്നു.
വാക്ക് കൊണ്ടു പോലും ആരേയും നോവിപ്പിക്കാത്തവൻ.
ഒരു ദിവസം.
ഗുരുവും ശിഷ്യനും നദീതീരത്തിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു.
ഒരുപാട് നാളായി ചോദിക്കണമെന്ന് കരുതിയ ചോദ്യം ശിഷ്യൻ ചോദിച്ചു,
‘ഗുരോ, ഗുരു എന്നെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?’
ഗുരു ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
‘ഉണ്ടല്ലോ’
‘എന്നിട്ടതിനു ശിക്ഷ കിട്ടിയോ?’
‘കിട്ടിയല്ലോ’
ശിഷ്യനു ആകാംക്ഷയായി.
‘എന്തു ശിക്ഷ?’
‘ഏതെങ്കിലും കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം കേൾക്കേണ്ടി വരുന്നത് ഒരു ശിക്ഷയാണ്‌’
‘ഗുരു ചെയ്ത കുറ്റമെന്തായിരുന്നു?’
‘എന്റെ ഗുരുവിനോടും ഞാൻ ഇതേ ചോദ്യം ചോദിച്ചിരുന്നു’
ഗുരു ശാന്തനായി തീരത്ത് കൂടി നടന്നു.
പിന്നാലെ ശിഷ്യനും.

Post a Comment

Wednesday, 9 October 2019

മുറിക്കകത്തെ തേനീച്ച


എങ്ങനെയോ മുറിക്കകത്ത് ചെന്നു പെട്ട തേനീച്ച പറന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. മുറിയിൽ അവിടെയുമിവിടേയും പൂക്കൾ കണ്ടു ചെന്ന തേനീച്ച നിരാശപ്പെട്ടു. എല്ലാം പ്ലാസ്റ്റിക് പൂക്കൾ!. പെട്ടെന്ന് മുറിയിൽ ഒരു പൂവ് പ്രത്യക്ഷമായി. തേനീച്ച പ്രതീക്ഷയോടെ, കൊതിയോടെ, ആകാംക്ഷയോടെ പൂവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പറന്നു.
ഹോ! ഒരു യഥാർത്ഥ പൂവ്!
ആഹ്ളാദത്തോടെ അതു പൂവിന്റെ ഇതളിലിരുന്നു.
പൂവിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പതിയെ..
പെട്ടെന്നാണ്‌ തേനീച്ചയുടെ പുറത്ത് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കൈ വന്നു പതിച്ചത്.
‘കണ്ടാ, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ? അതിനെ പിടിച്ചു തരാമെന്ന്?!’
തേനീച്ച കേട്ടു,
അവ്യക്തമാകുന്ന മനുഷ്യശബ്ദങ്ങൾ..
അവ്യക്തമാകുന്ന കൈയ്യടി ശബ്ദങ്ങൾ..

Post a Comment

സ്വപ്നം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനിടയിൽ..


അയാൾ സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നു.
ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ തള്ളിത്തിരക്കി ചെല്ലുന്നത്..
കൂട്ടത്തിനു നടുവിൽ നിൽക്കുന്നയാളെ പിന്നിൽ നിന്നും കുത്തുന്നത്..
ആൾക്കൂട്ടം മുഴുക്കെയും അയാളെ വളഞ്ഞ് ആക്രോശിക്കുന്നത്..
അപ്പോഴാണയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്..
ആൾക്കൂട്ടത്തിലെ ആളുകൾക്കെല്ലാവർക്കും തന്റെ മുഖമാണ്‌!
താഴെ വീണു കിടന്ന് പിടയുന്ന ആൾക്കും തന്റെ മുഖമാണ്‌!
അയാൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
അപ്പോഴാണ്‌ മുതുകിൽ ഒരു തണുപ്പനുഭവപ്പെട്ടത്..
മുറിയുടെ വാതിലിലൂടെ ആരോ ഓടി പോകുന്ന ശബ്ദം അവ്യക്തമായി കേട്ടത്..


Post a Comment

കവിതയും ഗവിതയും


കവിതയ്ക്ക് ഗവിതയോട് നല്ല ദേഷ്യം തോന്നി.
കൂടുതൽ പേരും ഇപ്പോൾ എഴുതുന്നത് ഗവിതയാണ്‌.
ഗവിത എഴുതുന്നവർക്കാണ്‌ പേരും പെരുമയും.
കവിതയ്ക്ക് അസൂയയും കോപവും സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
അതു കൊണ്ടാണ്‌ ഗവിതയെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ കണക്കിനു വഴക്ക് പറഞ്ഞത്. അതും നല്ല ഗദ്യത്തിൽ തന്നെ. ദേഷ്യം മുഴുക്കെയും പറഞ്ഞു തീർത്തു.
ഗവിതയ്ക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാനായില്ല. ഗവിത കരയാൻ തുടങ്ങി.
കരച്ചിലോടു കരച്ചിൽ..
ഏങ്ങിയേങ്ങിയുള്ള കരച്ചിൽ..
അപ്പോഴാണ്‌ കവിത ശ്രദ്ധിച്ചത്,
കരച്ചിലിന്റെ താളം..
ഒരേ താളത്തിൽ..വൃത്തനിബിദ്ധമായ കവിത പോലെ..

Post a Comment

യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളി


ഇന്നലെയാണയാളെ ജയിലിൽ നിന്നും വിട്ടയച്ചത്. വർഷങ്ങളോളം അതായിരുന്നു അയാളുടെ വാസസ്ഥലം. നിരപരാധിത്വം തെളിഞ്ഞത് കൊണ്ട് വിട്ടയച്ചതാണ്‌. യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളിയെ പിടികൂടിയത് ഈയിടെയാണ്‌. ശരിയായ തെളിവുകളുടെ ആധാരത്തിൽ തന്നെ.

ജയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ അയാൾ താൻ മുൻപ് താമസിച്ചിരുന്നിടത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ തന്റെ വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ മറ്റാരോ താമസമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഭാര്യ?
കുഞ്ഞ്?
അവർ വീടും പറമ്പും വിറ്റ് എങ്ങോട്ടോ പോയിരിക്കുന്നു. ആർക്കും അയാളെ കാണണ്ടായിരുന്നു. ഭീകരമായ കൃത്യം ചെയ്ത അയാളെ ആർക്കും ആവശ്യമായിരുന്നില്ല. ക്ഷീണവും പ്രായവും കാരണം അയാളിപ്പോൾ ജോലി ചെയ്യാൻ കൂടി വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിലായിരിക്കുന്നു.

ഇനി എവിടെക്കാണ്‌..?
ഇനി എങ്ങനെയാണ്‌..?
തല ചായ്ക്കാൻ ഒരിടം?
ഭക്ഷണം?
ജയിലിൽ സുരക്ഷിതത്വമുണ്ടായിരുന്നു. പോലീസുകാരുടെ കാവൽ..
സമയത്തിനു രുചിയുള്ള ഭഷണമുണ്ടായിരുന്നു..ചപ്പാത്തി..കോഴിക്കറി..
ചെയ്യുന്ന ജോലിക്ക് തുച്ഛമെങ്കിലും കൃത്യമായി വേതനം ലഭിക്കുമായിരുന്നു..
ഇനി?.
ചിന്തകളുടെ കെട്ടഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ഒരു പാറക്കല്ലെടുത്ത് ബസ്സിനു നേർക്കെറിഞ്ഞു.
അങ്ങനെ, ആ നിമിഷമാണയാൾ യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളി ആയത്..



Post a Comment

പുരുഷൂനിപ്പോൾ യുദ്ധമില്ല


പുരുഷൂനു ഇപ്പോൾ യുദ്ധമില്ല. യുദ്ധത്തിനിടയിൽ മൈൻ പൊട്ടി കാലു നഷ്ടമായത് കൊണ്ടാണ്‌ അയാൾ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയത്. ഒരു ടെലിഫോൺ ബൂത്തിൽ അയാൾ പകൽ മുഴുവനുമിരുന്നു. സെൽ ഫോൺ വന്നത് കാരണം ഇപ്പോൾ ആർക്കും ഫോൺ ബൂത്തിനെ ആശ്രയിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. അയാളുടെ വരുമാനം ദിനംപ്രതി കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു. അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ യുദ്ധസ്മൃതികളിൽ അയാൾ ആണ്ട് പോയിരുന്നു. ആഴ്ച്ചകൾക്ക് മുൻപ് ആരോ വാട്ട്സപ്പിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്ത ബന്ദിൽ നടന്ന അക്രമങ്ങളിൽ അയാളുടെ ബൂത്തും അപ്പാടെ തകർന്നു പോയിരുന്നു. അതിർത്തിയേക്കാൾ അപകടം സ്വന്തം നാട്ടിനുള്ളിലെ പൊതു കവലയാണെന്ന് പുരുഷൂനു അങ്ങനെയാണ്‌ ബോധ്യമായത്. അതു കൊണ്ടാണല്ലോ ഇന്നലെ അയാൾ മുഴുവൻ സമ്പാദ്യവുമെടുത്ത് താൻ അതിർത്തിയിലേക്ക് തന്നെ പോവുകയാണെന്ന് കത്തെഴുതി വെച്ചിട്ട് അപ്രത്യക്ഷനായത്..

Post a Comment

അന്നദാനം


‘അന്നദാനം കൃത്യം പന്ത്രണ്ടിനു തന്നെ ആരംഭിക്കുന്നതാണ്‌!!’
കവലയിലെ അമ്മൻ കോവിലിലെ ഉത്സവത്തിന്റെ അവസാനദിവസം ഈ അനൗൺസ്മെന്റ് ഉച്ചത്തിൽ അവിടെങ്ങും മുഴങ്ങി.
വിശന്നു വന്ന ഒരു യാചകനും അതു കേട്ടു. പാലത്തിനു താഴെയുള്ള ചായ്പ്പിൽ തങ്ങുന്ന തന്റെ കൂടപ്പിറപ്പുകളേയും, ചങ്ങാതികളേയും അറിയിക്കണം. വയ്യാത്ത കാലും വെച്ച്, ഏന്തി വലിഞ്ഞ്, വടിയും കുത്തി അയാൾ വേഗത്തിൽ നടന്നകന്നു.

എല്ലാവരേയും കൂട്ടി തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ കണ്ടു,
എച്ചിലിലകൾ വഴിവക്കിൽ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നത്..
പട്ടുസാരി ചുറ്റിയവരും, അരക്കെട്ടിൽ മേദസ്സ് നിറഞ്ഞവരും, ബൈക്കിൽ അതു വഴി വന്ന വിദ്യാർത്ഥികളും കൈ കഴുകി തുടയ്ക്കുന്നത്..
ഭക്ഷണം കഴിച്ചവർ ബൈക്കിലും കാറിലുമായി പിരിഞ്ഞു പോയി തുടങ്ങി. ഭാരവാഹികളുടെ മുഖത്തും സന്തോഷം. ഭക്തർ വന്ന് അന്നദാനം വൻവിജയമാക്കിയിരിക്കുന്നു!.
വയറമർത്തി പിടിച്ച യാചകകൂട്ടം എച്ചിലിലകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു..
പതിവ് പോലെ..

Post a Comment

കാവൽനായ


മുൻപ്രവാസിയും, വിഭാര്യനുമായ അയാളുടെ താമസം ഒറ്റയ്ക്കാണ്‌. വർഷങ്ങൾ അധ്വാനിച്ച് സ്വരൂപിച്ച പണം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വലിയ മാളികയിൽ താമസിക്കുന്ന അയാൾക്ക് കൂട്ട് ടാർസൻ എന്ന നായയാണ്‌. ടാർസനെ കെട്ടിയിട്ടാണ്‌ വളർത്തുന്നത്. അയാൾ താൻ കഴിക്കുന്നതിന്റെ ബാക്കിയാണ്‌ അവനു കൊടുത്തിരുന്നത്. ഇടയ്ക്കിടെ അയാളവനെ നടക്കാൻ കൊണ്ടു പോകും. അപ്പോഴും അവന്റെ കഴുത്തിലെ ബെൽറ്റിൽ നിന്നും നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ചരടിൽ അയാൾ മുറുക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും അവനപ്പോഴും ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാനാവില്ല. രാത്രി കാവൽ ടാർസനെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് അയാൾ സുഖമായി ഉറങ്ങും. ഇതാണ്‌ പതിവ്. കള്ളന്മാർ വന്നാൽ ടാർസൻ കുരച്ചുണർത്തുമെന്നയാൾക്ക് ഉറപ്പാണ്‌. മുൻപ് ചില രാത്രികളിൽ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ട് അയാൾ ഉണരുമായിരുന്നു. അപ്പോഴയാൾ ടാർസൻ കുരയ്ക്കുന്നത് കേട്ട് പുറത്തേക്ക് ജനാലവിരി മാറ്റി നോക്കും. ആരോ തന്റെ പറമ്പിൽ കയറുന്നുണ്ട്!. ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതായി തോന്നിയോ?. അയാൾ ജനാല തുറന്ന് ടോർച്ചടിച്ച് നോക്കും. എന്നാൽ ഈയിടെയായി ടാർസൻ കുരയ്ക്കുന്നത് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴെല്ലാം സുരക്ഷിതമാണ്‌. അയാൾ സ്വസ്ഥതയോടെ, സമാധാനത്തോടെയാണിപ്പോൾ ഉറങ്ങുന്നത്.

ഒരു രാത്രി വെള്ളം കുടിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റ അയാൾ പുറത്ത് ചില ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു. ആരോ പറമ്പിലുണ്ട്!. ഉറപ്പ്!. എന്നിട്ട് ടാർസനെന്തേ..?. അയാൾ ടോർച്ചുമായി പുറത്തിറങ്ങി. ടാർസനെ കെട്ടിയിട്ടിരുന്നിടത്ത് ചെന്നു നോക്കി. അവിടെ ടാർസൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല!. കയർ മാത്രം!. ടാർസനെ ആരോ അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്നു!. തനിയെ അവനു അതിൽ നിന്നും തലയൂരാനാവില്ല. താൻ അത്രയ്ക്കും നന്നായിട്ടാണ്‌ കെട്ടിയത്. അയാൾ ടോർച്ച് തെളിച്ച് വീടിനു ചുറ്റും പരിശോധിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. നടന്ന് നടന്ന് ചെല്ലുമ്പോൾ കണ്ടു, മുഖംമൂടി ധരിച്ചൊരാൾ മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിൽ മരത്തിനടുത്തായി നില്ക്കുന്നത്!. കണ്ണുകൾ മാത്രം കാണാം. അയാൾ ഞെട്ടലോടെ നിന്നു. എന്നാൽ അതിലും ഞെട്ടലുണ്ടായത് അയാളുടെ അടുത്തായി ടാർസൻ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ്‌! ടാർസൻ എന്തോ കഴിക്കുന്നുണ്ട്. മുഖംമൂടിധാരി ഇട്ടു കൊടുത്ത ഇറച്ചിക്കഷ്ണങ്ങൾ!.. ടാർസൻ നിർത്താതെ വാലാട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു!.
‘ടാർസൻ!..കം!!’ അയാൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
ടാർസൻ അതു ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. ശ്രദ്ധ മുഴുക്കെയും ഇറച്ചിക്കഷ്ണങ്ങളിലാണ്‌. അയാൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു. ടാർസൻ അയാളുടെ നേർക്ക് നോക്കിയത് പോലുമില്ല. മുഖമൂടിധാരി കുനിഞ്ഞു നിന്നു ടാർസന്റെ പുറത്ത് തലോടുന്നതയാൾ കണ്ടു. ടാർസന്റെ മുഖത്തും, ചെവിയിലും, മുതുകിലും..
ഇറച്ചിത്തുണ്ടുകൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ടാർസൻ മുഖമൂടിധാരിയുടെ കാലിൽ നാവ് നീട്ടി നക്കാനും മുഖമുരസാനും തുടങ്ങി. ഇതൊക്കെയും വീട്ടുടമസ്ഥൻ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി നിന്നു. അയാൾ കൈവശമിരുന്ന ടോർച്ച് ടാർസന്റെ നേർക്ക് തെളിച്ചു. മുഖമൂടിധാരി പെട്ടെന്നയാളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞ് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു,
‘ടാർസൻ!! ഗോ!! ക്യാച്ച്!!’
തന്റെ അതേ നിർദ്ദേശങ്ങൾ!
ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിലയാൾ കണ്ടു, ടാർസൻ തന്റെ നേർക്ക് കുതിക്കുന്നത്!.
തിരിഞ്ഞോടുന്നതിനിടയിൽ അയാളറിഞ്ഞു, തന്റെ കാൽവണ്ണയിൽ ടാർസന്റെ കൂർത്തപല്ലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത്..

Post a Comment

Wednesday, 2 October 2019

കൈ


‘ചൊണയുണ്ടേല്‌ ഒരു വാഴ വെച്ച് കാണിച്ചു താ..ഒരു വാഴയെങ്കിലും..!’
ചൂണ്ടുവിരലുയർത്തി, ശൈലനെ ഇങ്ങനെ നിർദ്ദയം വെല്ലുവിളിച്ചത് അയാളുടെ ഭാര്യ രമണിയാണ്‌. ദൃക്സാക്ഷിയായ മകൻ മണികണ്ഠൻ അതു കേട്ട് വാപൊത്തി ചിരിച്ചു. ശൈലൻ ഇതു പോലുള്ള വെല്ലുവിളികൾ പലവട്ടം നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. അച്ഛൻ വെല്ലുവിളികൾ സമർത്ഥമായി ചാടിക്കടക്കുന്നതും, ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതും, പകരം കടുത്തവെല്ലുവിളികൾ വെച്ചു പ്രതിരോധിക്കുന്നതുമൊക്കെ മണി പലവട്ടം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ‘നീ എന്തിനാടാ ചിരിക്കുന്നത്?. നല്ല കിഴുക്ക് വേണോ?’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പോഴൊക്കെ അച്ഛൻ ദേഷ്യം അഭിനയിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ ആ വീട്ടിലെ പതിവുകളാണ്‌. ഓടിട്ട ആ വീട് നില്ക്കുന്നത് ഏഴര സെന്റ് പുരയിടത്തിൽ ഏകദേശം നടുക്കായിട്ടാണ്‌. എന്നു വെച്ചാൽ പറമ്പിൽ വാഴയും, മാവും, പ്ലാവും ഒക്കെ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ ഇഷ്ടം പോലെ ഇടമുണ്ടെന്ന് ചുരുക്കം. കുടുംബസ്വത്തായി വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപെ ആ വീട് രമണിക്ക് ലഭിച്ചുവെങ്കിലും വാടകക്കാരൊഴിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് താമസം മാറ്റിയിട്ട് ഏതാനും മാസങ്ങളേ ആവുന്നുള്ളൂ.
‘പെയ്ന്റടിച്ചത് അത്രയ്ക്കങ്ങ് വെടിപ്പായില്ല’
‘ഏതായാലും പെയ്ന്റടിച്ചു..എന്നാലാ ഗേറ്റും കൂടി അങ്ങ് അടിച്ചൂടാരുന്നൊ?’
ഈ മാതിരി അശരീരികൾ ചില സമയത്ത് ശൈലനിരിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഉയരുമ്പോൾ രമണി കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ ഇരിക്കും.
രമണിയുടെ തറവാട്ട് വീട്ടിൽ ഇപ്പോഴും ചില്ലറ പണിയൊക്കെ അവളുടെ അച്ഛൻ തന്നെയാണ്‌ ചെയ്യുക. അവിടേക്കുള്ള സന്ദർശനങ്ങളിൽ അതൊക്കെ രമണിയുടെ അമ്മയുടെ നാവിൽ നിന്നും അവർ പോലുമറിയാതെ പൊഴിഞ്ഞു വീഴും. അതൊക്കെയും തനിക്കുള്ള കൊട്ടാണെന്നാണ്‌ ശൈലന്റെ വാദം. മുറ്റവും പറമ്പും മാത്രമല്ല, ആ പഴയ കെട്ടിടം വൃത്തിയും വെടിപ്പുമായി ഇരിക്കുന്നതിൽ ഒരു പങ്ക് രമണിയുടെ അച്ഛനുണ്ടെന്ന കാര്യം ഒരു വാസ്തവമാണ്‌. പൈപ്പിന്റെ ലീക്ക്, ഇളകി പോയ കൊളുത്ത്, മേശയുടെ ഇളകുന്ന കാല്‌ തുടങ്ങിയ ചെറിയ തകരാറുകളൊക്കെ അദ്ദേഹം തന്നെ സ്വയം ശരിയാക്കും. കൂടാതെ അത്യാവശ്യം പെയ്ന്റിങ്ങ്, ആശാരിപ്പണി, കൃഷിപ്പണി ഒക്കെ വശമുണ്ട്. അതിനു വേണ്ട പണിയായുധങ്ങളും സാമഗ്രികളുമൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുമുണ്ട്. പല നീളത്തിലുള്ള ആണികൾ, സ്ക്രൂകൾ, പല വലിപ്പത്തിലുള്ള ചുറ്റികകൾ, പലതരം ഉളികൾ ഒക്കെയും തരം തിരിച്ച് സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്തവണ നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ, തികച്ചും സാധാരണം എന്ന മട്ടിൽ രമണിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമാണിപ്പോൾ ശൈലനു കുരുക്കായി വീണു കിടക്കുന്നത്. അച്ഛന്റെ സുഹൃത്ത് എവിടുന്നോ നല്ല ഒന്നു രണ്ട് വാഴത്തൈ കൊണ്ട് കൊടുത്തു. കിട്ടിയ അന്നു തന്നെ അച്ഛൻ കുഴിയെടുത്ത് നടുകയും, അതിനു വെള്ളമൊഴിക്കുന്ന പണി അമ്മയ്ക്ക് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇനി അത് കുലച്ച് കായ് വരുന്നതു വരേക്കും വാഴ നട്ട കഥ കേൾക്കുക മാത്രമേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ.
തിരികെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ രമണിയും വാഴയെ കുറിച്ച് രണ്ട് നല്ല വാക്ക് പറഞ്ഞു. ‘വല്ല്യ കാര്യായി പോയി’ എന്നറിയാതെ ശൈലന്റെ വായിൽ നിന്നും ഒരു വാചകം വീണു പോയി. അതിത്രയും അപകടത്തിൽ കലാശിക്കുമെന്നയാൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല.

വെല്ലുവിളി നേരിട്ട ദിവസം തന്നെ രണ്ടു മൂന്നു സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ച് വാഴകളെ കുറിച്ചും, അതിന്റെ തൈ സംഘടിപ്പിക്കേണ്ടതെങ്ങനെയെന്നും, എങ്ങനെയാണത് നടേണ്ടതെന്നും, നട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ എന്തൊക്കെ വളമായി ഇട്ടു കൊടുക്കണം എന്നു വേണ്ട ഒരു വാഴയെ കുറിച്ച് വാഴക്ക് പോലും അറിയാത്ത ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ അയാൾ ശേഖരിച്ചു. ഇനി കുഴിക്കുക, നടുക, വളവും വെള്ളവും കൊടുക്കുക എന്നീ വളരെ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി ചെയ്താൽ മതി. അതിനു ശേഷം വീരവാദം മുഴക്കാൻ ഇഷ്ടം പോലെ സമയം.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ തൈ എത്തി. നല്ല ഒന്നാന്തരം തൈ. കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം ഇവൻ കുലച്ച് ഒരു സംഭവമാകും എന്നൊക്കെ ശൈലൻ ഒരു കാച്ച് കാച്ചി. വാഴത്തൈകളെ കുറിച്ച് ആധികാരികമായി പറയാൻ തനിക്ക് മാത്രമേ അർഹതയുള്ളു എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു പെരുമാറ്റം. മതിലിലേക്ക് ചാരിവെച്ച തൈക്ക് ചുറ്റും ഒന്നു നടന്നു. കുന്തിച്ചിരുന്ന് പൊട്ടി വരുന്ന വേരുകളെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചു. തടയിൽ ഒന്നു ചെറുതായി തട്ടി അതിന്റെ ഒച്ച പരിശോധിക്കും മട്ടിൽ കാതോർത്തു. ഇതൊക്കെയും രമണി കാണുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു. എവിടെയാണ്‌ നടുക?. പുരയിടത്തിനു പിന്നിലായി തെങ്ങുകൾ ഉന്നം പിടിച്ച് ഉണക്ക തേങ്ങകൾ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിനും അകലെയായി വേണം. മടല്‌ കൊണ്ട് ഐശ്വര്യമായി ഗുണനചിഹ്നമിട്ട്, ചാഞ്ഞു ചെരിഞ്ഞും മേലോട്ടും നോക്കി സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു. വെട്ടു തുടങ്ങി. ഏതാണ്ട് ഒരടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പലതും പൊങ്ങി വരാൻ തുടങ്ങി. മൂല മുറിച്ച പാൽ കവർ, പ്ലാസ്റ്റിക് ബക്കറ്റിന്റെ തുരുമ്പിച്ച പിടി, ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പിയുടെ അടപ്പ്.. ഇടം വലം മാറി, വശത്തേക്കും രണ്ടു മൂന്ന് വട്ടം വെട്ടിയിളക്കിയപ്പോൾ, ഒരു റബ്ബർ ചെരുപ്പിന്റെ വള്ളി, കുപ്പിച്ചില്ലുകൾ എന്നിവ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തനിക്ക് മുൻപ് അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നവരുടെ പിതാമഹന്മാരെ ശപിച്ച് ശൈലൻ മുന്നേറി. ഇനി എന്തൊക്കെയാണോവോ നാശം പറമ്പിലേക്ക് കുഴിച്ചു താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നത്?. പിന്നേയും ഒരടിയോളം കുഴി താഴ്ന്നപ്പോൾ അയാളുടെ നെറ്റിയിലും നടുവിലും വിയർപ്പ്കൂണുകൾ പതിയെ പൊന്തി വന്നു. ഏതു സമയത്താണ്‌ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കാൻ തോന്നിയത്?. കറണ്ട് കമ്പിയിൽ കയറി പിടിച്ച പോലെ ആയി പോയി. പിടി വിടാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഒരു നിമിഷം വിശ്രമിച്ച ശേഷം, ഇതൊക്കെ എത്ര നിസ്സാരമെന്ന് മനസ്സിൽ ഒന്നു കൂടി ചവിട്ടിയുറപ്പിച്ച് വെട്ടുമ്പോൾ കണ്ടു, വെളുത്ത എന്തോ ഒന്ന്. അയാൾ കാലു കൊണ്ട് പതിയെ മണ്ണ്‌ മാറ്റി. സംശയം തോന്നിയപ്പോൾ അടുത്ത് കണ്ട ഒരു ചെടിയിൽ നിന്നും ഒരു കമ്പ് പൊട്ടിച്ചെടുത്ത്, കുഴിക്കരികിലായി കുത്തിയിരുന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ മണ്ണ്‌ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. വെളുത്ത വസ്തു തെളിഞ്ഞു വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. അസ്ഥികൾ..വെളുത്ത് വിളറിയ, മഞ്ഞ നിറം പടർന്ന, മണ്ണു പുരണ്ട..വിരലുകൾ! മണ്ണ്‌ വശത്തേക്ക് ഒതുക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു, ഒരു കൈപ്പത്തി!. അസ്ഥി മാത്രമെ ഉള്ളൂ.. മണിബന്ധത്തിൽ വെച്ച് അറ്റു പോയെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന്‌. തിരിച്ചും മറിച്ചും ഇട്ടു. മനുഷ്യന്റെ കൈ തന്നെ. വലതു കൈയ്യാണ്‌. മോതിരമോ ഒന്നുമില്ല. വലിപ്പം കൊണ്ട് പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരാളുടെ കൈയ്യാണ്‌. പുരുഷന്റെയോ സ്ത്രീയുടേയോ?..അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. അതെങ്ങനെയാണ്‌ അറിയാൻ കഴിയുക?. വെറും അസ്ഥി മാത്രം. അയാൾ പതിയെ ചുറ്റിലും നോക്കി. രമണി ജനലിൽ കൂടി തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ?. മണി കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിൽ കളിക്കാൻ പോയത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ അവൻ തന്റെ പിന്നാലെ പറമ്പിൽ തന്നെ കൂടുമായിരുന്നു..ഈ കൈ കാണുമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് തോന്നിയ ഒരു ചോദനയുടെ തള്ളലിൽ അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് കാലു കൊണ്ട് മണ്ണു തള്ളി ആ വസ്തു മറച്ചു. പിന്നീട് മൺവെട്ടി കൊണ്ട് മണ്ണു തോണ്ടി കുഴി നിറയ്ക്കാനായി ശ്രമം. കുഴിച്ചെടുത്തപ്പോൾ കിട്ടിയ വസ്തുക്കൾ കുഴിയിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ പോയി. കുഴി മൂടിയിട്ടും മണ്ണ്‌ ബാക്കി. ചവിട്ടി താഴ്ത്തിയിട്ടും, മൺവെട്ടി കൊണ്ട് ഇടിച്ചിട്ടും ഒരു ചെറിയ കുന്ന് പോലെ അത് ഉയർന്നു നിന്നു. ഇനി ആരു വിചാരിച്ചാലും താഴ്ത്താൻ പറ്റില്ല എന്ന് മണ്ണ്‌ തന്നോട് പറയുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. മൺവെട്ടി ഉപേക്ഷിച്ച് അയാൾ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

‘ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം’ പിൻവശത്തെ പടിയിലിരുന്ന് ശൈലൻ രമണിയോട് പറഞ്ഞു.
‘അപ്പോഴേക്കും തളർന്നൊ?..ഇതൊക്കെ ചിലർക്കൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ..വാഴ നട്ടു കഴിഞ്ഞോ?’
സ്വരത്തിൽ പ്രകടമായ പുച്ഛം അയാൾ കേട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.
‘ഈ മണ്ണ്‌ ശരിയല്ല..കുഴിച്ചു ചെന്നപ്പോ മുഴുവൻ പാറ..അവിടെ നട്ടിട്ടും കാര്യമില്ല..ഞാൻ വേറൊരിടത്ത് നടാന്ന് വെച്ച്..’
അപ്പോഴേക്കും ജീരകമിട്ടു തിളപ്പിച്ച വെള്ളമെത്തി. അതു മുഴുക്കെയും ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചത് കണ്ട്,
‘ശൈലേട്ടാ..വലിയ പണിയൊന്നും വേണ്ട കേട്ടാ..നടുവേദന വരും..പിന്നെ ഞാൻ വേണം തടവി തരാൻ’. രമണി സഹതാപം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അതു സത്യസന്ധമായ പ്രതികരണമെന്ന് ശൈലനു മനസ്സിലായി.
‘വേണ്ടടോ..ഇതങ്ങ് ഞാൻ പതിയെ തീർക്കാം..വാഴ വളർന്നു വരുന്നത് നമ്മുടെ മണിക്കുട്ടന്‌ കാണാല്ലോ..’ അതു പറഞ്ഞ് അയാൾ വീണ്ടും പറമ്പിലേക്കിറങ്ങി. രമണി കാലി ഗ്ലാസ്സും പിടിച്ച് നിർബന്ധബുദ്ധിക്കാരനെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു. പിന്നീട് ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അകത്തേക്ക് പോയി.

ശൈലന്റെ ഉത്സാഹം മുഴുക്കെയും കെട്ടു പോയിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും. ഇനി മറ്റൊരു കുഴി കുഴിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം.. എന്നിട്ടും യാന്ത്രികമായൊരു പ്രവൃത്തി പോലെ അയാൾ മറ്റൊരിടത്ത് കുഴി കുത്തി. വാഴ നടുകയും, ബക്കറ്റിൽ വെള്ളം നിറച്ച് കൊണ്ട് വന്നൊഴിക്കുകയും ചെയ്തു. അയാൾ മൂടിയ കുഴിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി. ആരുടെ കൈയാവണം അത്?. എങ്ങനെയാണത് അവിടെ വന്നത്?. വല്ല അപകടത്തിലും അറ്റു പോയതോ അതോ ആരെങ്കിലും..? ഇനി വല്ല പക്ഷിയോ നായയോ എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കൊണ്ട് വന്ന് ഇവിടെ ഇട്ടതാവുമോ?..ഇതിനു മുൻപ് ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നവർക്ക് ഇതുമായി എന്തെങ്കിലും ബന്ധം?..വലത് കൈ മുറിഞ്ഞു പോയാൽ ഒരാൾ എത്ര നാൾ ജീവിക്കും?..ജീവിക്കും..കൈ ഇല്ലാത്ത എത്ര പേരെ കണ്ടിരിക്കുന്നു..അതവിടെ എത്ര നാളായി മണ്ണിനടിയിൽ..? മനുഷ്യനെ മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ടാൽ എത്ര നാളെടുക്കും അഴുകി വെറും അസ്ഥി മാത്രമാവാൻ?..ഇതു പക്ഷെ വെറും ഒരു കൈ മാത്രമല്ലെ ഉള്ളൂ?. ബാക്കി എവിടെ?..ചിലപ്പോൾ ഈ കൈ നഷ്ടപ്പെട്ട ആൾ ഇവിടേക്ക് വീണ്ടും വരും..ഇതിനു മുൻപ് ഇവിടെ താമസിച്ച ആൾക്കാരോട് എന്തെങ്കിലും വൈരാഗ്യം ഉള്ള ആളായിരിക്കുമോ?..ഇനി ആളറിയാതെ തന്റെ നേർക്ക് വല്ല ആക്രമണവും..

ശൈലന്റെ മനസ്സമാധാനം, ഏറു കൊണ്ട മൺകുടം പോലെ തകർന്നു പോയിരുന്നു. ഒരു പാട് ചോദ്യങ്ങൾ. ഒന്നിനും ഉത്തരമില്ല. ചോദ്യങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടി കൂടി വരുന്നു. ഒപ്പം മനസ്സമാധാനം കുറഞ്ഞും. ആ രാത്രി അയാൾ വാഴയെ കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞില്ല.
‘നിന്റെ അച്ഛൻ വാഴ വെച്ചത് കണ്ടോ?’ എന്ന് രമണി അർത്ഥം വെച്ച പോലെ മണിയോട് പറയുമ്പോഴും അയാൾ മൗനം പാലിച്ചു. രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ അയാൾ സ്വന്തം വലതു കൈ ഉയർത്തി അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. ഈ കൈ കൊണ്ട് താൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എന്തൊക്കെ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്തൊക്കെ ചെയ്യാനിരിക്കുന്നു.. ഈ കൈ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ തനിക്ക് എന്തൊക്കെയാവും നഷ്ടപ്പെടുക?. ഇതിന്റെ വില താൻ അറിയുന്നത് പോലുമില്ല. സ്വന്തം കൈയ്യിനെ കുറിച്ച് ഇതു വരെ ആലോചിച്ചിട്ടു പോലുമില്ല. എല്ലാം വിലപ്പെട്ടതാണ്‌. കാഴ്ച്ച മാത്രമല്ല, ചെറുവിരൽ പോലും..

കൈ കണ്ട കാര്യം ആരോടും പറയാനാവില്ല. പറഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ പോലീസ് കേസാവും..പറമ്പിൽ കുറ്റിയും കയറും ടേപ്പുമൊക്കെ കെട്ടും. പുരയിടത്ത് തന്നെ മറ്റു ചില ഭാഗങ്ങളിൽ കുഴിച്ചേക്കും..ചിലപ്പോൾ തലയോട്ടിയോ, കാലിന്റെ അസ്ഥിയോ കിട്ടിയാൽ..?. തീർന്നു..കേസ്..കോടതി..ഇനി വീട്ടിനുള്ളിൽ പോലീസ് വന്ന് നോക്കുമോ?. നോക്കും. ഉറപ്പ്!. വല്ല രക്തക്കറയോ, കണ്ണും കൈയ്യും എത്താത്തിടത്ത് നിന്നും തുരുമ്പിച്ച കത്തിയോ മറ്റൊ കണ്ടാൽ തന്റെ കാര്യത്തിൽ അതോടു കൂടി ഒരു തീരുമാനമാവും. വിറകുപുരയിൽ ഇനി വല്ലതും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ?. അവിടന്ന് വല്ലതും കിട്ടിയാൽ അതിനും താൻ സമാധാനം പറയേണ്ടി വരും. ഈ പഴയ പുരയിടം വിറ്റ് സിറ്റിയിൽ കുറച്ച് കൂടി നല്ലയിടത്തിൽ ചെറുതെങ്കിൽ ചെറിയ ഒരു സ്ഥലം..അവിടെ തന്റെ പ്ലാൻ അനുസരിച്ച് സുന്ദരമായ ഒരു ചെറിയ വീട്..അതൊന്നും സാധ്യമാവില്ല. പുരയിടം വിൽക്കാനാവില്ല.. കൈയ്യുടെ കാര്യമറിഞ്ഞാൽ പത്രക്കാരും നാട്ടുകാരും ഇവിടം മുഴുക്കെയും.. മോൻ സ്കൂളിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കൂട്ടുകാർ ചോദിക്കും..താൻ ഓഫീസിൽ ചെല്ലുമ്പോഴും ചോദ്യങ്ങളുണ്ടാവും..ബന്ധുക്കളുടെ അവസാനിക്കാത്ത ചോദ്യമഴ..

അതിനു ശേഷം ചാനലുകാർ വരും. ‘ചുരുളഴിയാത്ത രഹസ്യം’ എന്ന പരിപാടിയിൽ ഇനി തന്റെ വീടും?. തന്റെ ഓഫീസിലും പോലീസുകാർ വന്ന് അന്വേഷിക്കും. തന്റെ സ്വഭാവത്തെ കുറിച്ച്..അടുത്തകാലത്ത് സ്വഭാവത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും എന്തെങ്കിലും പ്രകടമായ വ്യത്യാസം കണ്ടുവോന്ന് അന്വേഷിക്കും. ആരോടെങ്കിലും അറിയാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടിരുന്നോ?. ഓർക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ അവർ ഓർക്കുന്നുണ്ടാവും. ഇനി മനസ്സറിഞ്ഞ് ദേഷ്യപ്പെടാനാവില്ല. മൂകനായി ഇരുന്നാലോ?. അത് മാനസികാസ്വാസ്ഥ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമായി കണക്കാക്കുമോ?. രഹസ്യ പോലീസിന്റെ കാലമാണ്‌. അവർ പലരും പല വേഷത്തിൽ പലയിടത്ത് നിന്നും തന്നെ നിരീക്ഷിക്കും. എവിടെ പോയാലും പിന്തുടരും..തന്റെ വീടിലുള്ളവരെ മാത്രമല്ല, ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവരെ മുഴുക്കെയും ചോദ്യം ചെയ്യും. അവരുടെയൊക്കെ പ്രാക്ക് പിന്നെ കേൾക്കണം. സ്ഥലത്തിനു വിലയിടിയും. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ നാട്ടുകാര്‌ മുഴുവൻ തന്നെ നോക്കി നില്ക്കും. നൂറായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കും. ‘കൈ കിട്ടിയ വീട്’ എന്നാവും ഇനി മുതൽ എല്ലാവരും തന്റെ വീടിനെ കുറിച്ച് പറയുക..

താനിവിടെ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് എത്ര നാളായിക്കാണും?..നാലഞ്ച് മാസമല്ലെ ആവൂ?..ആ കൈ കണ്ടിട്ട് അതിലും പഴക്കമുണ്ടാവില്ലെ?. ആരോട് ചോദിച്ചാണ്‌ ഈ നശിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒന്നു മനസ്സിലാക്കുക?. അയാൾ ഫോണെടുത്ത് ഗൂഗിളിൽ മനുഷ്യശരീരം ദ്രവിക്കാൻ എത്ര നാളെടുക്കും എന്ന് തിരഞ്ഞു. മുറി മുഴുക്കെയും ഫോണിന്റെ ഇളം വെളിച്ചം. തിരിഞ്ഞു നോക്കി. രമണിയും മോനും നല്ല ഉറക്കം. ഗൂഗിൾ ഒരു പിടി ഉത്തരങ്ങൾ വാരി വിതറി. പലവിധ കണക്കുകളാണ്‌. ദ്രവിച്ച് അസ്ഥിയായി മാറുന്നത് പലവിധ കാര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഈർപ്പം, മണ്ണ്‌, ശരീരം പെട്ടിയിലാണോ അല്ലയൊ എന്നൊക്കെ.. കുറെ തിരഞ്ഞപ്പോൾ ഏതാണ്ടൊരുത്തരം കിട്ടി. എട്ട് മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വർഷമെടുക്കും തൊലിയും മാംസവും അഴുകി ദ്രവിച്ച് അസ്ഥിപരുവത്തിലെത്താൻ. അപ്പോഴാണെല്ലാരും ശരിക്കും തുല്യരാവുക. ഗൂഗിൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെങ്കിൽ, സത്യമാണെങ്കിൽ ഈ കൈക്കു പിന്നിലെ കറുത്ത കൈകൾ ഇതിനു മുൻപ് ഈ വീട്ടിൽ താമസിച്ചവരുടേതാണ്‌. അവരിപ്പോഴെവിടെയാണ്‌?. ആർക്കറിയാം..തീർച്ചയായും രമണിയുടെ അച്ഛന്‌ അറിവുണ്ടാകും. ഈ കൈയിൽ അച്ഛനും എന്തെങ്കിലും പങ്ക്?. അതു കൊണ്ടാണൊ പഴയ താമസക്കാരെ മാറ്റി തങ്ങൾക്ക് തന്നത്?. നാളെ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി അതേക്കുറിച്ച് ചോദിക്കണം. ആർക്കും ഇതേക്കുറിച്ച് സംശയം തോന്നരുത്. തനിക്ക് സംശയമുണ്ടെന്ന് കൂടി സംശയം തോന്നരുത്. കൈവിരലുകളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് ശൈലൻ ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കവർപാലും വാങ്ങി വരുമ്പോൾ ശൈലൻ കണ്ടു, ചുവരു മുഴുക്കെയും താൻ ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുന്ന ചിത്രം ആരോ വരച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു!.
ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോഴാണ്‌ സമാധാനമായത്.
ഹോ!..ഇത് അതല്ല..കഴിഞ്ഞ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണ്‌..
അയാൾ ചുവരിൽ നോക്കാതെ നടന്നു.

ഓഫീസ് വിട്ടു ശൈലൻ നേരെ രമണിയുടെ തറവാട്ടിലെക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു. വലിയ ദൂരമില്ല എങ്കിലും സിറ്റിയുടെ അഹങ്കാരമൊന്നും തൊട്ടു തീണ്ടാത്തൊരിടം. ചായ വന്നു, കായ വറുത്തത് വന്നു. കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. ആരോഗ്യത്തിൽ തുടങ്ങി പതിയെ പറമ്പിലേക്ക് വിഷയങ്ങളെ വലിച്ചു കൊണ്ടു പോയി. വാഴ, മാവ്, പ്ലാവ്.. കഴിഞ്ഞ വട്ടം വന്നപ്പോൾ കഴിച്ച വാഴപ്പഴത്തിനെ ആവോളം വാഴ്ത്തി. പതിയെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് ശൈലൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. മുൻപ് താമസിച്ചിരുന്നവർ?. അവരെങ്ങോട്ട് പോയെന്ന് അച്ഛന്‌ അറിയാമോ?. ഒടുവിൽ ആ ചോദ്യത്തിൽ ചെന്നു തറച്ചു.
‘അവര്‌..’ അതും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ കിഴക്കു വശത്തു കൂടി പറന്ന് പോയ കാക്കയെ നോക്കിയിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ ഉത്തരം താഴെ വീഴും..അത് പിടിച്ചെടുക്കാനെന്ന മട്ടിൽ ശൈലനിരുന്നു.
‘അറിയില്ലല്ലോ..അതവര്‌ പറഞ്ഞില്ല..വടക്കെങ്ങോ അയാൾക്ക് ജോലി മാറ്റം കിട്ടിയെന്ന് പറഞ്ഞാണ്‌ പോയത്..എന്താ ശൈലാ..’
‘അത്..ഒന്നുമില്ല..’
സത്യം എങ്ങനെ പറയും? എങ്ങനെ ചോദിക്കും? അവരെ ഇനി എങ്ങനെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തും?. കണ്ടെത്തിയാൽ തന്നെ എന്തു ചോദിക്കാനാണ്‌?. ചോദിച്ചാൽ തന്നെ അവർ മറുപടി പറയുമെന്ന് എന്തുറപ്പ്?. ആരെങ്കിലും സത്യം പറയുമോ?. പക്ഷെ ആ കൈ..ആ കൈയ്യുടെ ഉടമ..

തിരികെ വീട്ടിൽ വന്ന് കയറിപ്പോൾ ഹിമാലയം കയറിയിറങ്ങിയതിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു ശൈലന്‌. അയാൾ വസ്ത്രം മാറ്റുന്നതിനു മുൻപ് പറമ്പിലൂടെ നടന്ന് മൺകൂനയുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. അതിനടിയിൽ ഒരാത്മാവ് ഉറങ്ങി കിടക്കുകയാണെന്ന മട്ടിൽ അയാൾ കണ്ണടച്ചു നിന്നു. കൈ നഷ്ടപ്പെട്ടയാൾ ഇപ്പോൾ മരണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവും. ഇനി അയാളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ ഈ പറമ്പിന്റെ പല ഭാഗത്തായി ആരെങ്കിലും കുഴിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ടാവുമോ?. താമസം മാറ്റിയപ്പോൾ മുതൽ ഗണപതി ഹോമം നടത്തണമെന്ന് രമണി നിർബന്ധിക്കുകയാണ്‌. താനാണതിനു തടസ്സം നിന്നത്. ഇനി പെട്ടെന്ന് കരണം മറിഞ്ഞാൽ..വേണ്ട..

അയാൾ താൻ നട്ട വാഴയുടെ അടുത്ത് പോയി. ആരോ വെള്ളമൊഴിച്ചിരിക്കുന്നു. രമണിയോ, മണിയോ.. വാഴക്ക് നല്ല സന്തോഷമുണ്ട്. ചെറിയ കൈകളാണെങ്കിലും അത് ഇളകുന്നുണ്ട്. അയാൾ ഒരു കുട്ടിയുടെ കവിളിൽ തലോടും പോലെ ആ ഇളം ഇലയിൽ ഒന്നു കൈയ്യോടിച്ചു. പിന്നീട് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
‘എന്താ വാഴയുമായിട്ട് ഒരു കിന്നാരം?. ഞാൻ വെള്ളമൊഴിച്ചിട്ടുണ്ട്!’ രമണി ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
‘നല്ല ക്ഷീണം..’ അതു പറഞ്ഞയാൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു.

അടുത്തെവിടെയെങ്കിലും വല്ല ആശുപത്രിയുമുണ്ടോ?. ഏതെങ്കിലും നായ അവിടുന്ന്..ഇല്ല..ആശുപത്രിക്കാര്‌ കൈ മുറിച്ച് ചവറ്റുകുട്ടയിലെറിയില്ലല്ലോ..
എന്തൊക്കെയാവാം സംഭവിച്ചിരിക്കുക?..അയാൾ സങ്കല്പ്പിച്ചു നോക്കി.
വല്ല ആഭിചാരക്രിയയുടേയും ബാക്കിപത്രം?..ആവില്ല..

ചിലപ്പോൾ..
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് രാഷ്ട്രീയ വൈരം മൂത്ത് ആയുധമെടുത്തവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ അറ്റു വീണതാവും ആ കൈ. മണ്ണിൽ ആരുമറിയാതെ അമർന്ന് മഴയും വെയിലും കൊണ്ട് അത് ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവാം. ആ കൈയ്യുടെ ഉടമ ജീവനുമായി നാട് വിട്ടിട്ടുണ്ടാവും. എവിടെയെങ്കിലും ഭിക്ഷയെടുത്തോ ഒരു കൈ കൊണ്ട് വേല എടുത്തോ ജീവിതം തള്ളി നീക്കുന്നുണ്ടാവാം..

ചിലപ്പോൾ..
അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഒരു തസ്ക്കരൻ ജനൽ വഴി വിലപ്പെട്ടതെന്തോ എടുക്കാൻ കൈ നീട്ടുന്നു. വീട്ടുടമസ്ഥൻ വാളോ വെട്ടുകത്തിയോ കൊണ്ട് വെട്ടിയിട്ടുണ്ടാവും. ആറ്റു വീണു പോയിട്ടുണ്ടാവും. ഭയന്നു പോയ കള്ളൻ പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഓടിപ്പോയിട്ടുണ്ടാവും..ചിലപ്പോൾ ചോര വാർന്ന് മരിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടാവും. വീട്ടുടമസ്ഥനും ഭയന്നു പോയിട്ടുണ്ടാവും. ആരുമറിയാതിരിക്കാൻ ആ കൈ അയാൾ പറമ്പിൽ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ കുഴിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ടാവും..

ചിലപ്പോൾ..
‘ഇതാ ചായ!’ ശൈലന്റെ സാധ്യതകളുടെ ചരട് പൊട്ടിയടർന്നു.
‘ചേട്ടനെന്താ കിടക്കുന്നത്?. അച്ഛൻ പറഞ്ഞു ചേട്ടൻ ഇന്നവിടെ ചെന്നിരുന്നെന്ന്..’
‘ഓ..വെറുതെ ഒന്നു കാണണമെന്ന് തോന്നി..നല്ല തലവേദന..ഞാനൊന്ന് കിടക്കട്ടെ..’
‘എന്നാൽ ചായ എണ്ണീറ്റ് കഴിഞ്ഞ് കുടിക്കാം’ അതും പറഞ്ഞ് രമണി ചായ ഗ്ലാസ് എടുത്തു തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

രമണിയോട്‌ പറഞ്ഞാലോ?..വേണ്ട അതിലും ഭേദം ചാനലുകാരെ വിളിച്ചു പറയുന്നതാണ്‌. തത്ക്കാലം ഈ വീട് മുഴുവൻ ഒന്നു പരതണം. അയാൾ ക്ഷീണം വക വെയ്ക്കാതെ ജനലിനടുത്ത് ചെന്നു തോന്നി. കട്ട പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ചോരക്കറ എവിടെയെങ്കിലും..ഉണ്ടാവില്ല. അതോക്കെയും കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ടാവും. വീണ്ടും വന്നു കട്ടിലിൽ കിടന്നു.

രാത്രി വിജനമായ റോഡിൽ കൂടി വരികയായിരുന്നു. പൊടുന്നനെ പിന്നിൽ നിന്നാരോ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ആരുമില്ല. തോളിലൊരു കൈ ഇരിക്കുന്നു! തുടർന്നുള്ള രാത്രികളിൽ അയാൾ പലവിധ കൈകളെ സ്വപ്നം കണ്ടു. കുട്ടിക്കാലത്ത് വായിച്ച ഉരുക്കുകൈ മായാവിയുടെ കൈ പോലെ ഒരു കൈ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ വരുന്നു. തന്റെ കഴുത്തിലമരുന്നു..ആ കൈയ്യുടെ അറ്റു പോയ ഭാഗത്ത് നിന്നും ചോരത്തുള്ളികൾ തന്റെ മേലാകെ..ചില രാത്രി കൈ വരുന്നത് പിന്നിൽ നിന്നാണ്‌. ചിലപ്പോൾ മുകളിലൂടെ വന്ന് തന്റെ മുടി കുത്തിപ്പിടിച്ച്..

സമാധാനത്തിനു പാട്ടു കേൾക്കാമെന്നു വെച്ചാണ്‌ റേഡിയോ ഓൺ ചെയ്തത്..
‘കൈകുടന്ന നിറയെ തിരുമധുരം..’
അയാൾ ഉടൻ തന്നെ റേഡിയോ ഓഫ് ചെയ്തു.

ഏതു സമയത്താണ്‌ തനിക്ക് വാഴ വെക്കാൻ തോന്നിയത്?
ഏതു സമയത്താണ്‌ രമണിക്ക് പൊങ്ങച്ചം നിറഞ്ഞ ആ മറുപടി കൊടുക്കാൻ തോന്നിയത്?
ഏതു സമയത്താണ്‌ പറമ്പിൽ സൂക്ഷം അവിടെ തന്നെ കിളയ്ക്കാൻ തോന്നിയത്?

ശൈലൻ പോലുമറിയാതെ ശരീരം മെലിയാനാരംഭിച്ചു. ഉറക്കമില്ലാത്തത് കാരണം നിറം മങ്ങാനും, കണ്ണുകളുടെ തെളിച്ചം കുറയാനും തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ രാത്രികളിൽ മൂങ്ങക്കൊപ്പം ഉറങ്ങാതിരിക്കാൻ ആവും എന്ന സ്ഥിതിയായിരിക്കുന്നു. പറമ്പിലൂടെ ആരോ നടക്കുന്നില്ലെ?. ജനലിനു സമീപം ആരോ നില്ക്കുന്നില്ലെ?. രാവിലെ പാല്‌ വാങ്ങാൻ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അപരിചിതനായ ആരോ ഒരാൾ എവിടെ നിന്നോ തന്നെ മാത്രം തുറിച്ചു നോക്കി നില്ക്കുന്നില്ലെ?.

കൈ പലവിധത്തിൽ ശൈലനെ അലോസരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കവലയിൽ വെച്ച് പരിചയക്കാരൻ ‘ശൈലോ’ എന്നുറക്കെ വിളിച്ചത് കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ശൈലൻ കണ്ടത് തന്നെ നോക്കി വീശുന്ന കൈ മാത്രമാണ്‌. അന്നേരം അയാൾ നടുക്കത്തോടെ വിളറി നിന്നു പോയി. രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകും മുൻപ് രമണിക്കും മണിക്കും ‘റ്റാറ്റാ ബൈ ബൈ’ പറയുമ്പോൾ നോട്ടം മുഴുക്കെയും സ്വന്തം വലതു കൈയ്യിലായി പോയത് അയാൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഈ വിധം പോയാൽ ആ നശിച്ച അസ്ഥിക്കഷ്ണം കാരണം തന്റെ സമനില തന്നെ തകരുമെന്നയാൾക്ക് തോന്നി. ആരോടെങ്കിലുമിതു പറയണം..എവിടെയെങ്കിലും എഴുതി വെയ്ക്കണം..ആരോടും പറയാനാവാത്തത് ഉറക്കെ പറയാൻ ഒരിടമേ ഉള്ളൂ..

അങ്ങനെയാണ്‌ അയാൾ ഓഫീസ് വിട്ട് കടപ്പുറത്തേക്ക് പോയത്. കടൽ ശാന്തമാണ്‌. അതു പോലെ ആവണം തനിക്കും. കടപ്പുറം വിജനമാണ്‌. അയാൾ തിരകൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. കാൽ നനയും വരേയ്ക്കും.
ആരോടും..സുഹൃത്തുക്കളോടു പോലും..ഭാര്യയോട് പോലും പറയാനാവാത്തത് മുഴുക്കെയും അയാൾ കടലിനോട്, തിരകളോട് പറഞ്ഞു..ഉറക്കെ ഉറക്കെ..

അന്നു വീട്ടിൽ വന്നത് ഉന്മേഷത്തോടെയായിരുന്നു. എത്രമാത്രം മനസ്സമാധാനം!. ആ അസ്ഥി അവിടെ കിടന്ന ദ്രവിച്ച് പൊടിഞ്ഞ് മണ്ണോട് മണ്ണായി മാറട്ടെ. അതാരുടേയെങ്കിലുമാവട്ടെ..അയാൾക്കെന്തു വേണമെങ്കിലും സംഭവിച്ചിരിക്കട്ടെ. നാളെ തന്നെ അവിടെ ഒരു വലിയ കല്ല് സ്ഥാപിക്കണം. ഒരു വലിയ അലക്കുകല്ല്..

സമാധാനമായിട്ടാണ്‌ ശൈലൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്. അതും പഞ്ചസാര നല്ലോണം കലക്കിയ പാൽ കുടിച്ചിട്ട്. ഇടയ്ക്ക് ചില കാലടികൾ പറമ്പിൽ അമരുന്നത് പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും അയാൾ പുതപ്പ് വലിച്ച്, തലയും ആ തോന്നലും സൗകര്യപൂർവ്വം മൂടി.

പിറ്റേന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ രമണി അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു,
‘അറിഞ്ഞാ നമ്മടെ രമേഷേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ ഇന്നലെ കള്ളൻ കേറി. ഭാഗ്യത്തിനു ഒന്നും കൊണ്ടു പോയില്ല.. ഷൈലേച്ചി ആളെ കണ്ടെന്ന്..ജനലിലൂടെ നോക്കി കൊണ്ട് നിക്കാരുന്നെന്ന്..’
‘ഒന്നും കൊണ്ടു പോയില്ലലോ..ചിലപ്പോ വല്ല വായിനോക്കികളുമായിരിക്കും..’
‘ആർക്കറിയാം..അവന്‌ ഒരു കൈയ്യിലായിരുന്നെന്ന്..ഒരു കൈയ്യും വെച്ച് കക്കാനിറങ്ങിയിരിക്കണ്‌..സൂക്ഷിക്കണം’
ശൈലന്റെ കണ്ണിൽ ഓൺ ചെയ്തു വെച്ച ഗ്യാസ്സടുപ്പിന്റെ നീലനാളം നിറഞ്ഞു..

Post a Comment