Please use Firefox Browser for a good reading experience

Wednesday, 19 January 2011

മറ്റൊരു നിസ്സാര സംഭവം


















































http://www.madhyamam.com/news/37855/110118

ഇന്നു മാധ്യമം പത്രത്തിൽ കണ്ടത്‌.
എന്തു കൊണ്ടിതു സംഭവിക്കുന്നു?
എന്തു കൊണ്ട്‌ നമ്മുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക്‌ നമ്മുടെ നാടിനോട്‌ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുവാൻ തോന്നുന്നു?
സംസ്കരണം നടത്തി എന്നു പറയപ്പെടുന്ന പേപ്പർ പ്ലേറ്റുകൾ എത്രത്തോളാം സുരക്ഷിതമാണ്‌?
എന്തു കൊണ്ട്‌ ഈ മാതിരി സംഭവങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മാത്രം സംഭവിക്കുന്നു?
വേറൊരു രാജ്യത്തിൽ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുവാൻ കൂടി കഴിയാത്തത്‌ എന്തു കൊണ്ട്‌?
ഏതാണ്ട്‌ നൂറ്‌  ശതമാനം സാക്ഷരത അവകാശപ്പെടുന്ന കേരളത്തിൽ ഇതു സംഭവിക്കുമ്പോഴും ആരും അതേ കുറിച്ച്‌ ശബ്ദം ഉയർത്താത്തത്‌ എന്തു കൊണ്ട്‌?..

സുഹൃത്തുക്കളെ,
നിങ്ങളെ പോലെ എനിക്കും ഇതിനൊന്നും ഉത്തരമില്ല..
ചോദിക്കാതിരിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതു കൊണ്ട്‌ ചോദിച്ചു പോകുന്നു എന്നെയുള്ളൂ..
പത്ര വാർത്ത മറവിയിൽ മറഞ്ഞു പോകാതിരിക്കുവാൻ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു എന്നേ ഉള്ളൂ..
നിശ്ശബ്ദ്ദരുടെ ശബ്ദത്തിനായി കാതോർത്ത്‌ കൊണ്ട്‌..

Post a Comment

നിശ്ശബ്ദ പോരാളികൾ

അവരജ്ഞാത വാസത്തിലായിരിക്കാം.
ഞാനവരെ കണ്ടതേയില്ല.
കാണാത്തവരെ മറക്കാൻ എളുപ്പമായത് കൊണ്ടാവാം
ഞാനവരെ ഓർത്തതേയില്ല.
ചിലവരെ അന്വേക്ഷിച്ചു നടന്നു,
കണ്ടവർ പറഞ്ഞത്, അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ
ഭയം മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന്.
അവർ ആരെയും ഭയന്നിരുന്നില്ലെന്ന്
അവരാരോടും പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ..
ദൈവം തോല്ക്കുന്നത് കണ്ട കണ്ണുകളാണവർക്ക്.
അവരെ വിളിക്കുവാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
നമ്മുടെ നാവുകൾ അരിഞ്ഞിട്ടതു കൊണ്ടാവാം..

ചിലപ്പോൾ അവർ തിരിച്ചു വരുമായിരിക്കും.
അതാവാം ചിലർ ആയുധങ്ങൾ തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത്.
അവരും കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലുണ്ട്..
വരുന്നവരെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുവാനുള്ള വഴികൾ
അവരെന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..

Post a Comment

Wednesday, 12 January 2011

ദേവദാസ്‌

തെളിയില്ല പ്രേമപ്രകാശമെൻ ജീവനിൽ
ജഢമായ്‌ ജീവിച്ച്‌ തീർക്കുമീ ജന്മം.
ഒരഭിശപ്തവേളയിലറിയാതെറിഞ്ഞു നിൻ,
പ്രണയം നിറഞ്ഞയെൻ ഹൃദയപാത്രം.

പലനാൾ നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മയിൽ,
പുഴപോലെയൊഴുകിയെൻ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ
എരിയുന്നുവെങ്കിലും, കാത്തു ഞാൻ വെച്ചു,
ഗതകാല സ്മരണകൾ ഹൃത്തിനുള്ളിൽ..

അറിയില്ലെനിക്കുനിന്നപരാധമൊന്നും,
പറയാതെ പോയതെൻ തെറ്റു മാത്രം.
വിരഹത്തിൻ ചൂടേറ്റ്‌ വേവുമെൻ ഹൃദയം
വിധിയെന്നു മാത്രം, പറയില്ലൊരിക്കലും.

വിളക്കുകളൊക്കെയും കെട്ടുപോയുള്ളിൽ
കരിന്തിരികളായിരം പുകയുന്നുവുള്ളിൽ..
ചിറകൊടിഞ്ഞായിരം പ്രണയ പിറാക്കൾ,
കരയുന്നു, പിടയുന്നു, മനസ്സിന്റെയുള്ളിൽ..

നിറച്ചൂ ഞാനെന്റെ മധുപാത്രമപ്പോൾ
തെളിഞ്ഞൂ അതിലെല്ലാം നിൻ മുഖം വീണ്ടും.
വിഷമെന്നറിഞ്ഞു ഞാൻ കുടിക്കുന്നു വീണ്ടും,
വിഷമം മറക്കുവാനതു മാത്രമിപ്പോൾ..

പിരിയുന്ന വേളയിലൊരുമാത്ര എന്നെ നീ,
പിടയുന്ന കണ്ണു കൊണ്ടൊന്നു നോക്കി..
മറക്കില്ല ഞാനെന്റെ ജന്മം മുഴുക്കെയും,
മരണം വരെയുമാ നിറമിഴിപ്പൂവുകൾ

നിറച്ചു ഞാൻ സിരകളിൽ വീഞ്ഞിന്റെ ലഹരിയും,
നിറച്ചുവെൻ മനസ്സിലോ, വിരഹത്തിൻ നോവും.
അലമാലയായ്‌ വന്ന നോവിൻ തിരകളെ,
അലിവോറും ഹൃദയത്തിലേറ്റു ഞാൻ വാങ്ങി..

തരില്ല ഞാൻ ചന്ദ്രികേ നിനക്കെന്റെ പ്രേമം,
തരുവാനെനിക്കില്ല ഹൃദയത്തിൻ ഭാഗവും
തെളിദീപമായി നീ നിൽക്കുന്നു പാറോ,
ഇരുളടഞ്ഞന്റെയീ ഹൃദയത്തിലെന്നും..

വരുന്നു ഞാനൊരുവട്ടം കൂടി നിന്നരികിൽ,
ഒരു നോക്കു കാണുവാൻ നിൻ മുഖം വീണ്ടും..


ഇതു കൂടി വായിക്കൂ..
http://en.wikipedia.org/wiki/Devdas


13,369

Post a Comment

Tuesday, 11 January 2011

മരുപക്ഷിയുടെ പാട്ട്‌

മഴ കാക്കും വേഴാമ്പൽ പോലെ ഞാനിവിടെ,
മരുഭൂവിലൊറ്റയ്ക്ക്‌ കാത്തിരിക്കും..

അകലെ, കടലിന്റെ അപ്പുറം നിന്നും,
കടൽ കാറ്റിലെനിക്കായി ഒഴുകി വരുന്നൊരു,
സ്നേഹ ശബ്ദത്തിനായി  കാത്തിരിക്കും.

ആ ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ കാണും,
തല നരച്ച പാവമെന്റമ്മയേയും,
നെറുകിലുമ്മ വെച്ച്‌ യാത്രയാക്കിയൊരച്ഛനേയും,
മാറിൽ ചേർത്ത്‌ വെച്ച പാവക്കുട്ടിയുമായി നിൽക്കും,
എന്റെ കവിളിലുമ്മ തന്ന മകളെയും,
നിറഞ്ഞ കണ്ണുമായി,
എനിക്കായെന്നും പ്രാർത്ഥിക്കുമെൻ നല്ല പാതിയേയും..

ഒരു മെഴുതിരിയായി ഉരുകിയൊലിക്കുമെൻ
മനസ്സിന്റെ കോണിൽ ഞാൻ കാത്തു വെച്ചു,
എന്റെ നാട്ടിൽ നിന്നെനിക്കു കിട്ടിയ,
നന്മ നിറഞ്ഞ ചില ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ.

അതിൽ ഞാൻ കാണും,
എന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ നിറഞ്ഞ മണ്ണും,
അവിടെ നിറയും പച്ചപ്പുൽക്കൊടികളും.
അതിൽ ഞാൻ കേൾക്കും,
അകലെ നിന്നൊഴുകി വരും അമ്പല മണികളും,
വയലിൽ നിന്നുയരുന്ന കൊയ്ത്തരിവാൾ പാട്ടും.
അതിൽ ഞാനറിയും,
ഇലഞ്ഞിപ്പൂവിന്റെ മാദക ഗന്ധവും,
കുളിർ ചന്ദനത്തിന്റെ തണുവുള്ള സ്പർശവും.
അതിൽ ഞാൻ രുചിക്കും,
ആവി പറക്കുന്ന തുമ്പപ്പൂ ചോറും,
നറു മണമൊഴുകുന്ന ശർക്കര പ്രഥമനും.

തിരിച്ചു പോകണം
ഒരു നാളെനിക്കെന്റെ
കനവിന്റെ കൂട്ടില്ലൊന്നമർന്നിരിക്കാൻ.
നടന്നു പോകണം,
ഒരിക്കൽ കൂടിയെനിക്കാ
ഇളം കാറ്റൊഴുകുന്ന വയലിൻ നടുവിലൂടെ,
കടൽ കാറ്റടിക്കുന്ന മണൽത്തീരത്തിലൂടെ,
ചരലു പാകിയ ആ പഴയ നാട്ടു വഴിയിലൂടെ,
തിരക്കു നിറഞ്ഞെന്റെ പട്ടണത്തിൻ നടുവിലൂടെ,
ഒരു കയ്യിലെൻ മകളുടെ വിരൽത്തുമ്പും
മറുകയ്യിലെന്റെ നൽപാതിയുടെ വളയിട്ട കൈയും..

അറിയില്ല എനിക്കെന്റെ
സ്വപ്നങ്ങൾ സത്യമാകുന്നയാ
ദിനമെന്നെന്നറിയില്ല..
അറിയില്ലെനിക്ക്‌...

ഇനി ഞാനുറങ്ങട്ടെ അൽപ്പ നേരം,
എനിക്കുണ്ട്‌ കാണുവാൻ കനവായിരം!
 

ഇതു കവിത ഒന്നുമല്ല..
ചില മനോചിത്രങ്ങൾ മാത്രം..
'മരുപക്ഷി'എന്നെഴുതിയെന്നേയുള്ളൂ..അങ്ങനൊരു പക്ഷി ഉണ്ടൊ എന്നും അറിയില്ല..ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ പക്ഷിയോട്‌ ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു..

Post a Comment

Saturday, 1 January 2011

ഭൂമിയുടെ ചിരി

ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ട്‌ ഭൂമിയും വാനവും ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാകും..
നാളെയും സൂര്യനുദിക്കും, നാളെയും ചന്ദ്രനുദിക്കും.

കരയൊരിക്കൽ കടലാകും.
കടൽ കരയാവുകയും ചെയ്യും.

ജനിച്ചവർ മരിക്കുകയും,
മരിച്ചവർ ജനിക്കുകയും ചെയ്യും..

അതിനിടയ്ക്ക്‌ ഈ കുഞ്ഞു മനുഷ്യർ എന്താഘോഷിക്കുകയാണ്‌?!
ഒരു വട്ടം സൂര്യനെ വലം വെച്ചത്‌ സൂര്യനോ, ഭൂമിയോ അറിഞ്ഞിട്ടു കൂടിയുണ്ടാവില്ല..

ഭൂമി ചിരിച്ചതു കണ്ട്‌ മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളും ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടാകും!

Post a Comment

Tuesday, 28 December 2010

അയാളെ പോലെ..

സമയമായി..
പത്തു കഴിഞ്ഞു..
ഇടതു വിരലിൽ കൂടിയൊരു പാമ്പിഴഞ്ഞു കയറിയതറിഞ്ഞു.
ഹൃദയമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
അതിന്റെ ദംശനം,
നെഞ്ചിനകത്തൊരു ഭൂകമ്പമുണ്ടാക്കി..
പെട്ടിക്കകത്തിരുന്ന് ഉഷ്ണിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങൾ..
ഇരുട്ടിൽ പകച്ചിരിക്കുന്ന പച്ച നോട്ടുകൾ..
അറിഞ്ഞു,
താനുമതു പോലെയാകുന്നുവെന്ന സത്യം...

കിടന്നു,
കൈകൾ വിടർത്തിയിട്ട്‌..
ബോധം മുഴുവനും കൈവെള്ളയിലാവാഹിച്ച്‌..
ചുണ്ടിൽ വേദനയുടെ മുകളിലൊരു പുഞ്ചിരി കോരിയൊഴിച്ച്‌..

പത്തു നിമിഷം കൂടി..
സമയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..
പോകുമ്പോൾ അയാൾ ചുമരിലെ ഘടികാരത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന്,
സമയം കൂടി അപഹരിച്ചിരുന്നു..

താഴെ,
വീണുടഞ്ഞ ഘടികാരത്തിന്റെ ചില്ലുകൾ..
അയാളുടെ ശരീരം പോലെ നിർജ്ജീവം..
വായില്ലാത്ത ഘടികാരം,
രണ്ടു കൈകളും നീട്ടി വെച്ച്‌,
മലർന്നു കിടന്നു..അയാളെ പോലെ..

Post a Comment

ഒരച്ഛന്റെ വേദന


ഈ പുസ്തകം വായിക്കുക. ഇതു കേരള ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗം കൂടിയാണ്‌.

പുസ്തകത്തേക്കുറിച്ച്‌ കൂടുതലറിയാൻ ഇവിടെ നോക്കു:
http://www.ahrchk.net/pub/mainfile.php/mof/

ഈ പുസ്തകത്തേക്കുറിച്ചോ, ഇതിലെ സംഭവങ്ങളെ കുറിച്ചോ ഇവിടെ ഞാൻ എന്റെ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല..
നിങ്ങൾ സ്വയം വായിക്കൂ..ചിന്തിക്കൂ

Post a Comment

Monday, 27 December 2010

പുതുവർഷ രാത്രിയിൽ..

വരവേൽക്കാനായിരം കണ്ണുകൾ സാക്ഷി
എവിടേയും ഘോഷങ്ങൾ നിറയുന്ന രാത്രി
ആയിരം ദീപങ്ങളെരിയുന്ന രാത്രി
ഇരവും, പകലായി മാറുന്ന രാത്രി!

സിരകളിൽ ലഹരിതൻ വീര്യം നിറച്ചുവ-
ന്നായിരം യൗവ്വനം നിലതെറ്റിയാടും..
കാലിടറിയാടുന്ന മലയാളിയപ്പോൾ,
കാലത്തിനൊത്തൊരു കോമാളിയാകും!

സാഗരത്തിരകളിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുവാൻ,
കാലിടറിയോടും, കാലത്തിൻ കാമുകർ
അവരോ അറിയില്ല വാനവും, ഭൂമിയും,
അവരോട്‌ പറയുന്ന നിത്യ സത്യം!

നാളേയും സൂര്യനുദിക്കും പതിവു പോൽ
ഇരവിലീയമ്പിളി പിന്നെയും വന്നു പോം.
പാതിവഴി വീഴും, നിങ്ങളിൽ പലരും,
കാലത്തിൻ കൈകളിൽ നീ കഥാപാത്രം.

ക്ഷണികമായുള്ളോരീ ജീവിത യാത്രയിൽ,
കൈകോർത്ത്‌ നിൽക്കുക, നിങ്ങളെല്ലാവരും.

ഒരു നേരമെങ്കിലും ഓർക്കുക നീ നിന്റെ
കരയുന്ന കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ കണ്ണുനീർ..
ഒരിക്കലും മറക്കാതെ നൽകുക നീ നിന്റെ
തെരുവിലെ അഗതികൾക്കൊരു നേരമന്നം.

പുതുവർഷമാഘോഷമതു തന്നെയാകട്ടെ
നിറയട്ടെയെങ്ങും, നിൻ സ്നേഹ ഗന്ധം!

Post a Comment

Sunday, 19 December 2010

ബാക്കിപത്രം

നിനക്കായ്‌ നീട്ടിയ ചെമ്പനീർപ്പൂവിന്റെ,
ഒരിതൾ കൊഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞുവോ നീ?.
ആ ഇതൾ, പൂവിന്റെ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി-
യെന്നറിയാതെ പോയതാണെന്റെ ദുഃഖം.

ഒരു കരിവണ്ടിനായവൾ കാത്തു വെച്ചയാ,
പരിമളം പൂശിയ പൂവിൻദലങ്ങൾ..
അറിയാതെ ഞാനൊരു പൂവിന്റെ ഹൃദയത്തി-
ലൊരു സൂചി കൊണ്ടപോൽ നോവ്‌ തീർത്തു.

ഇല്ല, തരില്ല ഞാൻ നിനക്കിനീ ചെമ്പനീർ-
പ്പൂവിന്റെ പ്രേമത്തിൻ ബാക്കി പത്രം..

Post a Comment

കാത്തിരിക്കുന്ന ശിൽപ്പങ്ങൾ

എരിഞ്ഞടങ്ങിയ നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങളിൽ,
നിന്നെ തിരഞ്ഞാരും വരില്ല.
പാടിപ്പുകഴ്ത്തും നാവുകൾ നിശ്ചലമാകുമ്പോൾ,
നീയും മറവിയുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക്‌ മറഞ്ഞു പോകും.
നിനക്കുള്ള സ്മാരകങ്ങൾ നീ ഇന്നേ തീർക്കുക!
അതിൽ നിന്റെ പേർ കൊത്തി വെയ്ക്കരുത്‌!
ആ സ്മാരകങ്ങൾ തന്നെ നിന്റെ കൈയ്യൊപ്പാകട്ടെ.
പിറകെ വരുന്നവർക്ക്‌ ചൂണ്ടി കൊടുക്കുവാൻ,
ഒരു കൈചൂണ്ടിയാകട്ടെ നിന്റെ ശിൽപ്പങ്ങൾ.
അവർ..ദിശയറിയാതെ വരുന്നവർ..
അവരെ നിന്റെ ശിൽപ്പങ്ങൾ നയിക്കട്ടെ!
ഒളിച്ചിരിക്കുന്നൂ നിന്റെ ശിൽപ്പങ്ങൾ പാറകൾക്കുള്ളിൽ
നിനക്കായ്‌ അവ കാത്തിരിക്കുന്നു..
നിന്റെ കാലടികൾക്കായ്‌..
നിന്റെ ഉളി ശബ്ദം കേൾക്കുവാൻ,
കാതോർത്തവർ കാത്തിരിക്കുന്നു..

വരുംതലമുറകൾക്ക്‌ വഴികാട്ടികളായ, മുൻപെ നടന്ന സാഹിത്യ ഗുരുക്കന്മാർക്ക്‌ പ്രണാമം.

Post a Comment